ROUGH 3

Życie Jina zostało wepchnięte w dłonie Namjoona, a życie Namjoona zostało wepchnięte w dłonie Jina. Nic nie mogło toczyć się bez obecności drugiej osoby, która jak anioł bez widocznych skrzydeł przytrzymywała świat w pionie. Zupełnie jak osoba uzależniona od narkotyków, tak samo uzależnieni byli od siebie blondyn i brunet.
Seokjin był heroiną.
Kwaśną Herą, od której można było doznać cudownego relaksu.
Monster był kokainą.
Czystą, białą koką, od której dostawało się potężnego kopa.

*

Zimowe, blade promienie słoneczne wdarły się przez okno kawalerki, rażąc blond-włosego po oczach. Przeciągnął się on leniwie na materacu, słysząc nieprzyjemne strzyknięcie w stawach. Chłopak uchylił powieki, patrząc wprost na do połowy przykryte kocem, nagie plecy Jina.
Namjoon uśmiechnął się delikatnie, wędrując palcem wzdłuż kręgosłupa starszego i kreśląc kciukiem wzory na jego śnieżno białej, nieskazitelnej skórze. Rapmon podniósł się lekko, opierając się na lewym łokciu i nachylając swoją twarz nad ciałem Seokjina. Zakreślił nosem kilka okrążeń po zewnętrznej stronie jego ucha, cicho szepcząc mu tekst jego piosenki.
Tak zaczynał się każdy poranek- z jednym wyjątkiem.
31 grudnia, koniec roku kalendarzowego, dzień w którym cały świat świętuje!

Dzień w którym Jin zachorował.

Była godzina 4 nad ranem, gdy Rapmona obudziły jęki jego przyjaciela. W półmroku dostrzegł sylwetkę Jina, który zwijał się w pozycji embrionalnej w odległości kilku metrów od ich wspólnego materaca. Blondyn wyskoczył z pod otulającego go koca, próbując pozbyć się sennej nietrzeźwości.

-Jinnie, co się stało- burknął zaspanym głosem, okrywając swoimi ramionami starszego i sprowadzając go do pozycji siedzącej.
-Proszę, nie doty…-przerwał w połowie zdania, wymiotując na podłogę.
Rapmonster zaklął pod nosem, otwierając okno i idąc do łazienki po wiadro i ścierę.
Podał choremu szklankę z wodą, okrywając go kocem, widząc jak ten drży od gorączki.

-Przepraszam-szepnął ochrypniętym głosem brunet, upijając łyka przezroczystego napoju.
-Nie przepraszaj, nie ma przecież za co…to nie twoja wina, że się rozchorowałeś. Powiedz mi teraz tylko, co dokładnie Ci jest, a ja zdobędę jakieś table-
-Nie-urwał szybko Jin- żadnych leków. Nie chcę.
-Nie bądź śmieszny-parsknął w odpowiedzi blondyn.
-NIE, NIE CHCĘ TWOJEJ PIERDOLONEJ LITOŚCI!
Namjoon otworzył ze zdziwienia usta, słysząc krzyk chłopaka. Dlaczego był taki zły?
Młodszy odczuł także złość, jakby zaraźliwą epidemię irytacji, którą rozniósł po pokoju Seokjin.
-Wychodzę.-rzucił Rapmonster, łapiąc za zimową kurtkę i trzaskając drzwiami od ich wspólnego mieszkania.

*
Mroźne, grudniowe powietrze uderzyło w nagrzaną twarz Rapmonstera, sprawiając że ten przymknął łzawiące oczy i przystanął na chwilę, chowając się między uliczkami.
Słone krople zaczęły spływać mu po policzkach, okalając jego szczękę, i płynąc szyją rozbijając się o sweter dwudziestolatka.
Ich pierwsza sprzeczka. Ich pierwszy konflikt. Ich pierwsza kłótnia.
-31 grudnia-sapnął spazmatycznie blondyn
-Dlaczego akurat dzisiaj, kiedy mieliśmy razem świętować? Idiota, idiota, idiota!- krzyknął, uderzając pięścią w mur. Kilka płatów tynku opadło na ziemię, a knykcie chłopaka zaczęły krwawić, plamiąc tym samym jego szarą puchówkę.

*
Jin nie wiedział co zrobić ze swoim ciałem, nie wiedział jak zachować się w sytuacji takiej jak ta- gdzie się podziać? Jego chłopak zniknął gdzieś, nie dając znaków życia.
Zbliżała się godzina 20, kiedy Seokjin zwlókł się wreszcie z podłogi i ubrał się w jego strój „wyjściowy”, składający się z jeansów i wzorzystej koszuli.
Cel-bar.

Już u wejścia został mile przywitany przez barową załogę-niskiej barmanki i kilku szczupłych kelnerek, które pokiwały przyjacielsko w jego stronę.
Jin postarał się odwzajemnić uśmiech, i mimo dokuczającego mu bólu całego ciała udał się do stolika po lewej stronie. Usiadł samotnie, prosząc do siebie jedną z kobiet.
-Seul…bi? -przymrużył oczy, próbując przeczytać imię z jej plakietki. Skinęła w odpowiedzi głową.
-Dwa piwa.

Około godziny 23:00 brunet usłyszał jak drzwi do lokalu otwierają się, a do pomieszczenia wchodzi grupa wysokich mężczyzn, przystojnych, lecz widocznie starszych i bardziej umięśnionych od niego. Wiedział co go czeka od samego początku gdy ich zobaczył- był celem. Dla dorosłych osób takich jak one był on jedynie zabaweczką, którą mieli upić a następnie wykorzystać, zostawiając go potem nietrzeźwego na ławce z pobliskim parku.
Wiedział z doświadczenia.

-Niech mnie ktoś uderzy, niemożliwe! Seokjin!- rzucił najwyższy z nich z chytrym uśmiechem na twarzy, siadając na miejscu obok.
-Kope lat, co?- zaśmiał się nerwowo chłopak, poprawiając kołnierz swojej koszuli i spuszczając wzrok.

Plan mężczyzn układał się idealnie, do akcji wkraczało coraz więcej i więcej alkoholu, a stolik powoli zaczął zapełniać się pustymi butelkami. Brzuch Jina bolał coraz bardziej, sprawiając że on sam chciał wyć z bólu i płakać.

-To jak malutki, wyjdziemy się przejść?- powiedział dryblas, przybliżając się znacznie do bruneta i owiewając jego twarz wonią soju.

-Chyba po moim trupie, skurwolu.

W tym momencie świat zawirował- przed stolikiem grupki stanął Rapmonster, jednym ruchem dłoni zrzucając wszystkie butelki z blatu. Nie był trzeźwy, ani spokojny. Wziął w pięść kołnierz rosłego mężczyzny, przybliżając jego twarz do swojej.

-Zrobisz coś mojej księżniczce, a zakatrupię.-złapał bruneta za dłoń i wybiegł razem z nim z baru, nie chcąc doprowadzić do bójki.

Obydwaj płakali- sami nie wiedzieli, czy to bardziej z rozpaczy, czy ze szczęścia, że znowu się widzą, czy też może z bólu.
Emocje były zmieszane, tworząc niebezpieczną mieszankę.

Dziewczęcy charakter Jina wziął górę- chłopak złapał młodszego za ramiona, sprawiając aby ten się zatrzymał. Łkał i wył jak hiena.
-I..idi…oto!
Namjoon chwycił go w swoje ramiona, także łkając i ledwo co mówiąc.

-Ni..ee mów t….ak…. o mni-e!
Szarpali się, Jin próbując się uwolnić, a Rapmonster starając się zatrzymać starszego w swoim uścisku. Cała ta sytuacja wymieszana z ich nietrzeźwością doprowadziła do kolizji.
Wylądowali w pobliskim rowie, patrząc razem na Sylwestrowe niebo.

00:00

-Szczęśliwego Nowego Roku, Księżniczko
-Namjoon, jesteś idiotą.-powiedział Seokjin, mdlejąc z osłabienia.